مشاهده:

- جایی که کار می‌کنم، تقریباً نزدیک سازمان ملل و محل اقامت سران کشورهاست. موقعی که نخست وزیر چین از خیابان پارک (Park Avenue) می‌گذشت، عده خیلی زیادی چینی جمع شده بودند. من هم اتفاقاً بیرون بودم. آنها را می‌شد به دو دسته تقسیم کرد: موافقان و مخالفان. موافقان اکثرا جوان بودند، ولی اکثریت مخالفان را مسن‌ها تشکیل می‌دادند.

- شرکتمان قصد دارد یک دفتر جدید در شانگهای چین باز کند و با یک استاد اقتصاد چینی ساکن سانفرانسیسکو توافق کرده‌اند که مسئول دفتر جدید بشود و برگردد چین.

پی‌نوشت: حسین درخشان نوشته که هنگام سخنرانی احمدی‌نژاد در سازمان ملل، گروه امریکایی سالن نشست عمومی را ترک کرد. به نقل از شاهدان عینی (هم‌کلاسی‌ها): اولاً، ظاهراً چندین نفر از گروه حضور داشته‌اند، و ثانیاً ترک جلسه چیزی کاملاً متداول است و معمولاً دو سوم سالن بعد از ساعت‌های اولیه به علت نشست‌های دوجانبه خالی است.

می‌دانم که خیلی تو نوشتن تنبل شدم. یعنی از همان اول هم تنبل بودم! اگر بپرسید چکار می‌کنم، باید بگم که الان تو یک investment bank به نام Jefferies دارم اینترنشیپم را انجام می‌دهم. یک دو ماهی می‌شود و رو به اتمام هست. کارم در رابطه با پذیره نویسی (underwriting) شرکت‌های کشتیرانی در بورس‌های نیویورک هست. الان می‌فهمم که چرا می‌گویند بهره‌وری اینجا بالاست. کارمندهای اینجا وقتی تازه کارشان را شروع می‌کنند حداقل ۱۰ در روز و اکثرا در تعطیلات کار می‌کنند. حقوق هم ساعتی داده نمی‌شود که بیخود کارت بزنند! محیط کار کاملاً ساختار یافته و در عین حال منعطف هست. یعنی یک سری اصول کاری هست که باید رعایت کنی. مثلاً نباید با رئیست چانه بیخود بزنی و بگویی نمی‌شود این کار را انجام داد و یا اینکه کاری را دیر تحویل دهی. ولی مثل باقی چیزها در جامعه، در انجام کارت کاملاً آزادی و هیچکس نظارت مستقیم ندارد و البته همه چیز براساس نتایج سنجیده می‌شود. امروز عصر همکارانم بعد از ساعات عادی کار شروع کردند به بازی کردن lacrosse در محل کار، البته بدون داد و بیداد. تجربه جالبی است!

این دوستان عزیز که هنوز کار را شروع نکرده شروع به تهدید بورس کرده‌اند. اگر مفهوم بازار را می‌فهمیدند می‌دانستند که اگر واقعاً عده‌ای بی‌دلیل قیمت شاخص‌ها را پایین برده‌اند، یک عده دیگر سهام را می‌خریدند و در آینده سود خوبی می‌بردند. باید منتظر تئوری‌های جدید اقتصادی بود.

روز پنجشنبه با رسیدن قیمت دلار به مرز ۶۰ دلار شاخص صنعتی داوجونز افت شدیدی کرد. این نه تنها به معنی کند شدن رشد اقتصادی امریکا، بلکه تقریباً تمام دنیا است. باید دید به این چهره جدید کشور عزیزمان بازارهای جهانی روز یکشنبه چطور عکس‌العمل نشان می‌دهند. ملت کار را تمام کرد!

چرا سیستم نظرسنجی ما کار نمی‌کنه؟

اواسط سال گذشته برژینسکی گزارشی را در شورای امور بین‌الملل امریکا (Council on Foreign Relations) در ارتباط با سیاست خارجی امریکا در قبال ایران تهیه می‌کند. نام این گزارش Iran: Time for a New Approach است. متن گزارش را اینجا می‌توانید بخوانید. اگر خلاصه مدیریتی گزارش را بخوانید متوجه می‌شوید که در آن هیچ اشاره‌ای به رابطه اسرائیل و ایران نشده است. گرچه در متن گزارش در این مورد صحبت شده است.
جالب اینجاست که کمی قبل برژینسکی مصاحبه مفصلی برای شورا و کانال HBO انجام می‌دهد و تفصیر کاملی از موقعیت امریکا در جهان بعد از ۱۱ سپتامبر ارائه می‌کند. این مصاحبه بسیار جالبی است و می‌توانید ذهنیت استراتژیست او را به روشنی ببینید. وی به صراحت اعلام می‌کند که خاورمیانه مهم‌ترین حوزه تاریخساز کنونی است و تا زمانی که مشکل اسرائیل به صورت مسالمت‌آمیزی حل نشود، امریکا قادر نخواهد بود در این منطقه موفقیت بلند مدت کسب نماید. دلایلی هم ارائه می‌کند، البته نه از نوع هانتینگتنی، بلکه بر اساس واقعیات موجود در منطقه.
حال این سوال باقی می‌ماند که چرا با وجود اهمیت مساله اسرائیل، رویکرد پیشنهادی جدید برای ایران تمرکز چندانی بر روابط ایران و اسرائیل ندارد. مگر نه اینکه ایران قدرتمندترین دشمن اسرائیل در منطقه است.

اگر بخواهید بیایید خانه من، این آدرس جدید است. دم گوگل گرم!
یک کم بیایید پایین‌تر و سمت چپ، ساختمان‌های مشهور دانشگاه را هم می‌توانید ببینید. البته از بالا چندان تعریفی ندارند!